chennaimela

மாந்திரீகமும், சூனியமும் மூடநம்பிக்கை, அது நமக்கு நடக்காத ‌வரை... எனும் பயமுறுத்தும் உண்மையையும், தன் வினை தன்னை சுடும் எனும் பழகிய பழமொழியையும் சொல்லி வந்திருக்கும் மந்திர - தந்திர, மாயா ஜால திகில் படம்தான் பொம்மாயி.

பிரபல பில்டிங் கான்டிராக்டர் ராஜீவ்வாக ஹீரோ சுதிப். அவரது மனைவி ஆர்த்தியாக புதுமுகம் அம்ரிதா. இவர்களது ஆசை பெண் குழந்தை ரக்ஷா. இவர்களது கட்டுமான கம்பெனியில் வேலை பார்க்கும் ஒரு தம்பதி பெரிய அளவில் ராஜீவ்வுக்கு து‌ரோகம் செய்துவிட, அவர்களை அசிங்கப்படுத்தி வேலையை விட்டு தூக்குகிறார் ஹீரோ. பலர் முன்னிலையில் அவமானப்பட்ட ஜோடி., ஹீரோவின் ஆசை மகளுக்கு பில்லி சூனியம் வைக்கிறார்கள். அதனால் அவரது ஆசைமகள் ரக்ஷாவிற்கு உயிர் போகும் ஆபத்தான நிலை. கடவுளை நம்ப மறுக்கும் ஹீரோ, மாந்திரீகத்தையும் நம்ப மறுத்து மருத்துவத்தை நம்புகிறார். மருத்துவமும் கைவிட, ஹீரோ கடவுளை நம்பினாரா? மகளை காப்பாற்றினாரா? நயவஞ்சக ஜோடியை நசுக்கினாரா, இல்லையா? என்பதற்கு முரட்டு தொனியில் விடை சொல்கிறது மீதி கதை!

காண்ட்ராக்டர் ராஜீவ்வாக தமிழுக்கு புதுமுக நாயகர் சுதீப் பாசமான தம்பியாக பளிச்சிடுகிறார். அம்மாவாக அம்ரிதாவும் குழந்தை பாசத்தால் நம்மையும் கலங்க வைக்கின்றார். ஆவி பிடித்த பெண்ணாகவும், பிடிக்காத பெண்ணாகவும் குழந்தை ரக்ஷாவின் நடிப்பும் திகில் மிரட்டல். பெண் மதன்பாபோ? என கேட்குமளவிற்கு சிரித்தபடியே வந்து ஹீரோவின் குடும்பத்தை சிதறடிக்கப் பார்க்கும் வில்லியும், அவரது கணவர் முட்டைமுழி, மொட்டைத்தலையரும் வித்தியாச விஸ்வரூபம். வேலைக்காரி, கார் டிரைவர் உள்ளிட்ட சஸ்பென்ஸ் பாத்திரங்களுக்காகவே இயக்குனர் ராம் கோபால் வர்மாவிற்கு சபாஷ் சொல்லலாம்.

சாதாரண சுவரைக்கூட திக், திக் திகிலாக காட்சிப்படுத்தி இருக்கும் இயக்குனருக்கு, சவீதா சிங்கின் ஒளிப்பதிவும், அமர்மோஹ்லியின் இசையும், பப்பி துத்துலின் பின்னணி இசையும், சரிவிகிதத்தில் கைகொடுத்து சபாஷ் சொல்ல வைக்கின்றன. நம்ப முடியாத கதையை, தனது திரைக்கதை, இயக்கத்தின் மூலம் நம்ப வைத்திருக்கிறார் ராம்கோபால் வர்மா.

பொம்மாயி - மாயாஜால மந்திரக்காரி!

Well much ahead for the first 15mins of this film, I felt so fascinated with the gripping start of tale. A Political murder and a new-fangled camera attached to mini-chopper capturing those shots.

Indeed, I was so enthralled with the very stylish making. But sooner, on the very next moments I had to regret for feeling so-high about Ahmed. Know what? He has so cleverly copycatted the not-so famous Hollywood film ‘Following’ directed by Christopher Nolan. Of course, Christopher Nolan has been a great inspirer for many filmmakers in our Kollywood. Even Murugadoss had polished his ‘Mementoes’ and turned it into Ghajini.

Anand (Jai) with the dreams of becoming a great actor comes to Chennai and dwells in his friend’s place (Santhanam). He falls in love with Divya as he meets her over the railway station and with his friend’s advice of imitating the natural mannerisms of strangers; Anand keeps following a stylish man (Raghuman). Cut to a different track, Vinod an ad filmmaker uses a new-modeled mini-helicopter that works on remote control that has camera attached. Accidentally, the control is lost and camera flies over to a altitude capturing the murder of well-renowned politician (Delhi Ganesh) by Anbu (Sampath).

Vinod is murdered by Anbu’s henchmen and Actress Pooja (Lakshmi Rai) tends to be the next victim. Anand becomes so friendly with Raghuman and he’s none other than an unique burglar who loves breaking into the people’s house and get to know about their privacy. But things turn to be topsy-turvy for Anand when he’s accused of murdering Pooja.

Jai has matured a lot on his performance and has gone ahead in places with the instructions of Ahmad. Priya Anand doesn’t get much scope to showcase her potentials while Lakshmi Rai has done a good job. Raghuman again as a baddie steals the show and Santhanam adds to the humor quotients. His encounters with Oorvasi are mind-boggling and sense-of-timing is unbeatable. Sampath and Thalaivasal Vijay as usual have done justice to their roles.

Ahmad as mentioned earlier has carefully inherited the narration of ‘Following’ and tried to implement some smart moves during the penultimate sequences.

Musical score by Yuvan is middling and background score offers more to the pace of screenplay. Aravind Krishna’s glossy shots are quite impressive.

‘Vamanan’ is a film you can watch if you aren’t aware about ‘Following’ and it’s a good start by Ahmed.

Verdict: Once and not more than that.

Banner: Dream Valley Corporation
Production: Ravendran
Direction: Ahmed
Star-casts: Jai, Priya, Lakshmi Rai, Raghuman, Sampath, Santhanam, Oorvasi and many others.
Music: Yuvan Shankar Raja


வாமனன்

சுப்பிரமணியபுரம் வெற்றிக்குப்பிறகு ஜெய் நடித்திருக்கும்படம். சூப்பர் ஹீரோவாக பன்ச் டயலாக் பேசி எதி‌ரிகளையும், நம்மையும் வதம் பண்ணாமல் யதார்த்தமாக வந்து போவதற்கு முதலில் சபாஷ்.

Firstly, I would like to appreciate Arun Vaidyanathan for bringing technical revolution to Tamil Cinema at contemporary times. Of course, he had pioneered with the concept of ‘Red One Camera’ over here. Perhaps, it was really great to heed for the appreciations rendered to this film across various film festivals.

But, it’s different when it comes to analyzing the film ‘Acchamundu Acchamundu’. Moreover, I just would like to refer this film to a Hollywood movie titled ‘When a Stranger Calls’. I’m sure this isn’t a remake or nothing more off same conceptualization. Both the films have good concept on the papers but failed on the screenplay.

One thing Arun Vaidyanathan should’ve done is ‘Market Research and Audiences’ Psychology of South Indian people.

Senthil (Prasanna) with an executive job in New Jersey leads a happy life with his wife (Sneha) and child Rinku. Here enters a painter Robinson (John Shea) who’s basically a psychotic person interested in child abuse of sexual harassment. How Senthil saves his child from the evil plans forms crux of the story.

On the performance line, Prasanna hasn’t done anything more appreciable. Director Arun Vaidyanathan has just made the performers to enunciate English with ‘Stupid American slang’. Most of the times, their mannerisms looks more artificial and rest of the characterizations caricatured.

John Shea looks so pudden-head in his acts and maybe Arun has tried depicting him so naturally.

Karthik Raja’s musical score is just mediocre and background score by Martio is somewhat good. Of course, Arun has tried to scare the children and few weak-hearted audiences with loud music and sound editing by Kunal.

If the filmmaker had intentions about passing on a social message, he could’ve made a short film or documentary. But why drag so long for couple of hours and finally project the computerized presentation.

So, ‘Acchamundu Acchamundu’ has only limited probabilities of surviving in the box office as it fails to impress the B and C centres. As well miniscule audiences and some wannabe filmmakers would appreciate Arun Vaidyanathan for some technical achievements.

Verdict: Average


Home ------------------------------------ ------ Movie Reviews/விமர்சனம்



அச்சமுண்டு அச்சமுண்டு

பேச்சில் மட்டுமே வெளிப்படும் இந்திய கலாச்சாரத்துக்குப் பயந்து சினிமாக்காரர்கள் விலகிச் செல்லும் பிரச்சனைகளில் ஒன்றை அலசுகிறது அறிமுக இயக்குனர் அருண் வைத்தியநாதனின் அச்சமுண்டு அச்சமுண்டு.

முழுக்க அமெ‌ரிக்காவில் எடுக்கப்பட்டிருக்கும் இப்படம் ஆவி பேய் கதையல்ல. குலை நடுங்க வைக்கும் க்ரைம் கதையுமல்ல. ஆனால், அச்சத்தில் பல நேரம் நம் முதுகு ஐஸ்கட்டியாக சில்லிடுகிறது.

பிரசன்னாவும், சினேகாவும் அமெ‌ரிக்காவில் தங்களது எட்டு வயது மகளுடன் தனியாக வசிக்கிறார்கள். பிரசன்னா சாஃப்ட்வேர் இன்‌‌ஜினியர். வெண்ணையாக வழுக்கிச் செல்லும் வாழ்க்கையில் வெங்காயத்தை நசுக்கிவிட்ட மாதி‌ரி சில சம்பவங்கள் நடக்கின்றன.

தங்களது வீட்டை யாரோ கண்காணிப்பது போலவும், மகளை யாரோ கடத்த முயல்வது போலவும் சினேகாவுக்கு தோன்றுகிறது. முதலில், தனிமையின் பயம் என அதை ஒதுக்கும் பிரசன்னா, முகமூடி அணிந்த உருத்தைப் பார்த்ததும் சினேகாவின் பயத்தில் தானும் பங்கு போட்டுக் கொள்கிறார்.

அந்த மர்ம நபர் யார்? எதற்காக அவன் வீட்டை நோட்டம் போடுகிறான்? பிரசன்னா விடைகளை கண்டுபிடிக்கும் போது அவருடன் நாமும் அதிர்ந்து போகிறோம்.

உலகம் முழுவதும் உள்ள, குழந்தைகள் மீதான பாலியல் தாக்குதலை படமாக்கியிருப்பதற்காக இயக்குனருக்கு முதல் பாராட்டு. இளம் இந்திய தம்பதிகளின் வாழ்க்கையை, ரொமான்ஸை, அவர்களின் சின்னச் சின்ன உரசல்களை அவர்களுக்கே தெ‌ரியாமல் படம் பிடித்தது போன்ற மேக்கிங் படத்தின் ஆரோக்கியமான அம்சம்.

பிரசன்னாவும், சினேகாவும் சிறந்த நடிப்பை வழங்கியிருக்கிறார்கள். ஹீரோ, ஹீரோயின் கெமிஸ்ட்‌ரி என்பார்களே, பிரசன்னா, சினேகா காட்சிகள் அதற்கு சிறந்த உதாரணம்.

பெயின்டராக வரும் ஜான் ஷா நல்ல தேர்வு. வீக்னஸை கட்டுப்படுத்த முடியாமல் அவர் காட்டுக் கூச்சல் போடுகையில் நமக்கு வியர்க்கிறது. பயத்தை மீட்டுவதில் பெரும் பங்கு வகிக்கிறது கார்த்திக் ராஜாவின் வயலின். அவர் இசைக்காமல் விட்ட மவுனங்களையும் ரசிக்க முடிகிறது.

ரெட் ஒன் கேமராவில் காட்சிகள் கண்ணை கவர்கின்றன. மெதுவாக நகரும் படத்தின் யதார்த்தமே பல நேரம் படத்துக்கு வில்லனாகிறது. குறிப்பாக கிளைமாக்ஸ். திரைக்கதையில் இன்னும் கவனம் செலுத்தியிருந்தால் சொல்ல வந்த விஷயத்தில் மேலும் சுவாரஸியம் கூடியிருக்கும்.

சினிமா என்றால் இரண்டரை மணி நேரம் ஓட வேண்டும் என்பதையும் துணிச்சலாக உடைத்திருக்கிறார் இயக்குனர். ஒன்றரை மணி நேரப் படத்தில் பாடல்கள் இரண்டும் துருத்தி நிற்கின்றன. துணிந்து கத்தி‌ரி போட்டிருக்கலாம்.

அச்சமுண்டு அச்சமுண்டு - குறைகள் இருந்தாலும் குறைத்து மதிப்பிட முடியாத படம்.

‘For every action, there’s an equal and opposite reaction’ – Newton’s innovative and pragmatic law seems to be the sole backdrop of every aspect in human life. Debutant Ananda Narayanan has made it appealingly presented on the screens.

The film doesn’t carry any big star casts on title cards and yet the strong content makes it big. But the small diminishing factor comes through the entangled screenplay. It’s well and good Maestro Ilayaraja has scored music, but why insert unwanted songs. When things are gripping, songs for heroines’ introduction is really disappointing.

The opens with Pandi (Akil), a Jail warden filing the record about a convict who has snatched gold and valuable articles and one of the surprisal comes through a statement, ‘Pandi, he has got your Vandana’s gold chain too’. Within fraction of moments, the film swaps backs to the past days of Pandi, a pickpocket in Chennai with his gang of friends. They’re so talent in cutpurse acts. Naturally, after committing fraudulent acts Pandi starts realizing his mistakes with the victims affected by his deed. On the pars, there’s his ladylove (Meera Nandan) correcting his ways. But finally, when things come clear on the way, he has to go through a great loss that will turn his life upside down.

It’s all about the concept ‘ You throw a ball on wall, it bounces back to you’ and it has a good social message.

Akil seems to have gone ahead from his debut film ‘Kalloori’. He’s so good looking on his physiques and improvised a lot on gestures and dialogue deliveries. On the pars, Meera Nandan from God’s own country makes a good start in Kollywood. Shruthi Nair as flower vendor does an appealing touch on her Tamil Slang and strong characterization.

Director Ananda Narayanan has well delineated each characterization doesn’t let them loose with an incomplete approach. But, the elite group of audiences may not love this film for a raw naturalistic touch.

Cinematography by Azhagappan on Chennai is perfect and so does the editing of VT Vijayan.

Dialogues are okay on certain points. Ilayaraja’s musical touch works better than songs on background score.

On the whole, ‘Vaalmiki’ will bring home the bacon for producers with B and C centres getting with likeliness for the film.

Verdict: Watch it once for a different experience…

Banner: Vikatan Talkies
Production: Srinivasan
Direction: Ananda Narayanan
Star-casts: Akil, Meera Nandan, Shruthi Nair, Gopi and many others.
Music: Maestro Ilayaraja
Cinematography: N. Azhagappan
Editing: V.T. Vijayan



வால்மீகி

Modhi Vilayadu Movie Review

CAST: Vinay, Kajal Agarwal, Kalabhavan Mani, Santhanam, Yuva, Haneefa etc

DIRECTOR: Saran

The break that Saran took after his box office success Vattaram seems to have been worthwhile. His new film Modhi Vilayadu has all the makings of becoming a hit what with a well picked group of actors, a good screenplay and stylish rendition.

Kalabhavan Mani plays Rajan Vasudev who is the millionaire owner of the OPM Group of companies. This globetrotting business magnate has a suave son Uday Vasudev (Vinay) who zips around in his Ferrari and has a good time, thanks to the stash of money which his father gives him.

Uday lives with Madan (Yuva) who is his father's business partner. Rajan Vasudev is very protective about his son and so has a personal security guard (Datu Ram) trail Uday as he parties around the city. Uday's Ferrari is one day dented by the carelessness of a college student L R Eswari (Kajol Agarwal). Uday is livid and decides to punish her in his inimitable style as Eswari does not apologise for damaging his car.

She pays for her carelessness by doing the household chores in Uday's house and while she is straightening out the house, Madan finds himself in love with her. Uday is unaware of this development though.

Uday too now has a soft corner for Eswari which she reciprocates. Madan is oblivious of this triangular development.

Just when Madan and Uday get ready to sort this out with Eswari, tragedy strikes in the form of Rajan's rival who sets out to kill Uday. Unfortunately it is Madan who gets killed.

Rajan's rivals take over Madan's property and Uday finds himself on the streets running for cover and he finally gets to Rajan, who now has a new tale to unfold. Rajan tells Uday that Madan was his true heir and not Uday. Uday understands that he was a mere front for Rajan who wanted to protect his son Madan.

Uday is bewildered at this game playing and resolves to teach Rajan a lesson. With his friends Kadugu (Santhanam) and Chanakya (Cochin Haneefa) Uday lays out a plan. The rest of the film is all about how the plan is executed. The screenplay and plot are well written. Starting with the good-looking Vinay, Kalabhavan Mani the mimicry specialist, Cochin Haneefa and Santhanam who contribute to the comedy sequences, everyone has done their bit to make this film enjoyable.

Vinay's acting skills have vastly improved.

Kajol plays her role to the best of her ability.

The music is yet another highlight of this film ­ with the Hariharan ­ and Leslie Lewis team debuting in Kollywood with music that is young and refreshing. Even though Karun's cinematography is commendable, a slightly faster pace would have added value to this film.

அம்பானி மாதி‌ரி பெரும் பணக்கா

ரர் கலாபவன் மணி. அவரது ஒரே மகன் வினய். வளர்ப்பு மகன் யுவா. கலாபவன் மணியால் பாதிக்கப்பட்ட மகாதேவன் வினய்யை கொலை செய்ய பாங்காங்கிலிருந்து கில்லர் ஒருவனை வரவை

க்கிறார். கில்ல‌ரின் துப்பாக்கிக்கு வினய்க்குப் பதில் யுவா பலியா

கிறான்.

அன்றிலிருந்து வினய்யின் ஆடம்பர வாழ்க்கை பறிக்கப்படுகிறது. அவரை கொலை செய்ய எதி‌ரிகள் துரத்துகிறார்கள். அடைக்கலம் தேடி அப்பா கலாபவன் மணியிடம் சென்றால், “நீ சாக வேண்டியவன்தான்” என்று புதுக்குண்டை போடுகிறார். அவர் அப்படி சொல்ல என்ன காரணம்? வினய் இழந்த தனது ஆடம்பர வாழ்க்கையை மீட்டெடுத்தாரா?

ஆறு வ‌ரியில் சுவாரஸியமாக தெ‌ரியும் கதை பதினாலு ‌‌ரீலில் படுத்தியெடுக்கிறது. கலாபவன் மணியின் உண்மையான மகன் யுவா. தொழில் எதி‌ரிகளிடமிருந்து மகனை காப்பாற்ற அவனுக்கு பினாமி போல் வினய்யை வளர்க்கிறார். இந்த உண்மையை கலாபவன் மணி வெளியே சொன்னால்தான் அவரது எதி‌ரிகளிடமிருந்து வினய் தப்பிக்க முடியும். மகன் இறந்த ஆத்திரத்தில் அதை செய்ய மறுக்கிறார் கலாபவன் மணி.

இந்த நேரத்தில் ஹீரோ என்ன செய்வார்? கோபத்தில் பொங்கியெழ வேண்டும். கலோனியல் கஸின்சும், தேவாவும் மோதி விளையாடு என்று ஹைபிட்‌ச்சில் பாட்டுப் பாட வினய்யும் பொங்கியெழுகிறார். அதற்கு அடுத்துவரும் காட்சிகள்தான் காமெடி.

இந்தியாவே திரும்பிப் பார்க்கும் கலாபவன் மணியை அவரது செக்யூ‌ரிட்டி அலுவலகத்தில் நுழைய மறுப்பதோடு கன்னத்தில் அறைகிறான். பர்சனல் செக்ரட்ட‌‌ரி முதல் லோக்கல் போலீஸ் வரை யாருக்கும் அவரை அடையாளம் தெ‌ரியவில்லை.

ரோட்டோரத்தில் பிச்சைக்காரர்களுடன் சாப்பிட்டு, தெருவோரம் உறங்கி, லாக்கப்பில் அடைபட்டு... அட, என்னதான் நடக்கிறது என்று கலாபவன்மணி மாதி‌ரியே நாமும் குழம்பினால், எல்லாம் வினய்யின் திருவிளையாடல் என்கிறார் இயக்குனர். வினய் சொன்னதற்காக கலாபவன்மணியின் ஆட்கள் அவரையே அடையாளம் தெ‌ரியாத மாதி‌ரி நடித்தார்களாம். காதுல பூ கேள்விப்பட்டிருக்கோம். சரண் பாத்தி கட்டி தோட்டமே வைக்கிறார்.

காஜல் அகர்வாலின் காதல் எபிசோட் இன்னொரு காமெடி. வினய்யின் விலையுயர்ந்த காருக்கு 3 லட்சம் செலவு வைக்கிறார் காஜல். அதை ஈடு செய்ய வினய்யின் வீட்டில் வேலை செய்கிறார். காமெடி என்னவென்றால் காஜலும் ஒரு மில்லியன‌ரின் மகள்.

வினய்க்கு பணக்கார வேஷம் கச்சிதமாக பொருந்துகிறது. அவரது அரைகுறை தமிழ் சில நேரம் தேன், பல நேரம் தேள். யுவா நம்பிக்கை தரும் அறிமுகம். ஹனிஃபாவின் டயலாக் டெலிவ‌ரியும், மயில்சாமியின் லிக்கர் காமெடியும் படத்தின் ‌ரிலீஃப். சந்தானத்திடம் சத்தம் அதிகம்.

கலோனியல் கஸின்சின் பாடல்கள் ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு ரகம். பாடல்கள் படத்தின் மிகப்பெ‌ரிய பலம். அதற்கு திருஷ்டி ப‌ரிகாரமாக பின்னணி இசை. பல இடங்களில் இசைக்கருவிகளை மீறி டயலாக்கை பு‌ரிந்து கொள்ள தனித் திறமை வேண்டும்.

கலை இயக்குனர் ‌ரிச்சான பொருட்களால் ஃபிரேமை நிறைத்திருக்கிறார். அதனால் ஒளிப்பதிவாளருக்கு அதிக வேலையில்லை. படத்தின் இரு பெரும் பகுதிகள் காஜல் அகர்வால் - வினய் காதல் மற்றும் கலாபவன்மணி - வினய் மோதல். இரண்டுமே நம்ப முடியாத நாடகமாகிவிட்டதால் மோதி விளையாடு பாதி கிணறே தாண்டுகிறது.

ஊசிப் போன வடையை ஏசி அறையில் ப‌ரிமாறினால் எப்படியிருக்கும்? மோதி விளையாடு அந்த வகை.